Μεταξύ πολλών ουρολογικών παθήσεων, η κυστίτιδα είναι η πιο κοινή παθολογία στις γυναίκες. Η ετυμολογία βασίζεται σε βλάβη στο ανώτερο βλεννογόνο στρώμα των εσωτερικών τοιχωμάτων της ουροδόχου κύστης λόγω της φλεγμονώδους διαδικασίας. Μερικές φορές ο υποβλεννογόνος και τα μυϊκά στρώματα εμπλέκονται στη διαδικασία βλάβης, η οποία οδηγεί σε αλλαγές στη δομή των ιστών του οργάνου και διαταραχή των λειτουργιών του.
Οι γυναίκες υποφέρουν σημαντικά πιο συχνά από κυστίτιδα (έως και το 80% όλων των ασθενών). Αυτό οφείλεται στην ιδιαιτερότητα της γυναικείας ανατομικής δομής του καναλιού της ουρήθρας. Είναι πιο φαρδύ και πιο κοντό από την ανδρική ουρήθρα, η οποία δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα για τα λοιμώδη παθογόνα.
Η κλινική εικόνα της νόσου μπορεί να εκδηλωθεί σε οξεία ή χρόνια πορεία με διαφορετικά συμπτώματα και σημεία.
Αιτίες κυστίτιδας
Η ίδια η κυστίτιδα ανήκει στην ταξινόμηση των μολυσματικών ασθενειών. Ο σχηματισμός του σχετίζεται με βακτηριακούς φορείς: βακτήρια coli (στο 70%), σφαιρικούς σταφυλόκοκκους και άλλα βακτήρια. Ο κύριος ρόλος στην εμφάνιση κυστίτιδας στις γυναίκες παίζει η εξάπλωση της μόλυνσης μέσω πιθανών βλαβών στο σώμα:
- Στα υποκείμενα όργανα (διάφορες μορφές αιδοιοκολπίτιδας).
- Κατερχόμενη διαδρομή με τη ροή των ούρων από εστίες φλεγμονής στα νεφρά και τα ανώτερα μέρη του ουρητήρα.
- Αιματογόνο με την προώθηση του παθογόνου (μέσω της κυκλοφορίας του αίματος).
Η οξεία κυστίτιδα στις γυναίκες εμφανίζεται συχνά ως αποτέλεσμα δομικής υποανάπτυξης του ουροποιητικού συστήματος ή ογκολογικών νεοπλασμάτων που εμποδίζουν την κανονική διαδικασία απέκκρισης ούρων, συμβάλλουν στην οξεία κατακράτηση της στο ουροποιητικό σύστημα και στην ανάπτυξη λοίμωξης.
Η ανάπτυξη της παθολογίας επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες που συμβάλλουν στη μείωση της συνολικής αντίστασης (αντίστασης) του ανοσοποιητικού συστήματος:
- Ιστορικό οξειών και χρόνιων μολυσματικών ασθενειών (προηγουμένως υπέστησαν) - φλεγμονή των εξαρτημάτων, των σαλπίγγων ή των ωοθηκών, οξεία ή πυώδης πυελονεφρίτιδα, φλεγμονή της ουρήθρας.
- υποθερμία και παρατεταμένη καθιστική δραστηριότητα.
- Καταστάσεις και ασθένειες που μειώνουν την ανοσολογική προστασία (εγκυμοσύνη και διαβήτης).
- Χρόνιες εστίες μόλυνσης - πονόλαιμος, ρινίτιδα ή τερηδόνα.
- ανοσοκατασταλτικά, στρες και αστάθεια του νευρικού συστήματος.
- τραυματισμοί στην πλάτη?
- πρώιμες σεξουαλικές σχέσεις?
- παραμέληση της υγιεινής?
- Συντελεστής ηλικίας.
Μορφές κυστίτιδας και χαρακτηριστικά εκδήλωσης
Η κυστίτιδα στις γυναίκες μπορεί να εκδηλωθεί με διάφορες μορφές λόγω μορφολογικών αλλαγών στο τοίχωμα της κοιλότητας της ουροδόχου κύστης.
- Η καταρροϊκή παθολογία χαρακτηρίζεται από υπεραιμία και διόγκωση του βλεννογόνου στρώματος της μεμβράνης του οργάνου, που προκαλείται από τη δράση της φλεγμονώδους διαδικασίας.
- Στην αιμορραγική μορφή, εμφανίζονται αιμορραγικές περιοχές βλάβης στον βλεννογόνο. Υπάρχει αύξηση των ερυθρών αιμοσφαιρίων και μακροαιματουρία (σκούρα ή κόκκινα ούρα).
- Στη νεκρωτική (ελκώδη) μορφή διακρίνονται βαθιές κοιλότητες με τη μορφή αυλακώσεων που διεισδύουν στον μυϊκό ιστό της μεμβράνης.
- Η ωοθυλακική μορφή της νόσου χαρακτηρίζεται από φυματίωση της βλεννογόνου στιβάδας, η οποία προκαλείται από το σχηματισμό θυλακιωδών φυματίων κάτω από τη βλεννογόνο μεμβράνη, οι οποίοι δεν αλλάζουν την επιφάνεια της ίδιας της κοιλότητας.
- Ινώδης εμφάνιση - η επιφάνεια του βλεννώδους στρώματος καλύπτεται με ένα πυώδες ή ινώδες φιλμ υπόλευκου ή μοβ χρώματος. Τα τοιχώματα της ουροδόχου κύστης φλεγμονώνονται, η άνω επένδυση της κοιλότητας γίνεται πιο πυκνή και σχηματίζονται ρυτίδες.
- Η φυσαλιδώδης κυστίτιδα εκδηλώνεται με επίμονη υπερβολική ερυθρότητα και σημαντική συσσώρευση διηθήματος (πρήξιμο) του ανώτερου στρώματος του εσωτερικού βλεννογόνου της ουροδόχου κύστης.
- Η πολύποδη εκδήλωση χαρακτηρίζεται από μια μακροχρόνια φλεγμονώδη διαδικασία που προκαλεί την ανάπτυξη πολυπόδων στο βλεννογόνο στρώμα και στην περιοχή του λαιμού του οργάνου.
- Στην κυστική παθολογία, κάτω από τον βλεννογόνο της ουροδόχου κύστης σχηματίζονται μεμονωμένα ή ομάδες κυστικών νεοπλασμάτων, τα οποία είναι γεμάτα με λεμφοειδή ιστό και περιβάλλονται από τροποποιημένο επιθήλιο.
- Ο τύπος κρούστας της παθολογίας χαρακτηρίζεται από μακρά πορεία. Χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι ο σχηματισμός εναποθέσεων φωσφορικών αλάτων (επικαλύψεις) στα τοιχώματα της κοιλότητας της ουροδόχου κύστης, που στη συνέχεια συμβάλλουν στον σχηματισμό λίθων. Η μετατροπή του καρβαμιδίου (ουρία) σε αλκάλιο συμβαίνει λόγω υπαιτιότητας των μεταβολικών βακτηριακών μικροοργανισμών.
Σημεία και συμπτώματα κυστίτιδας στις γυναίκες
Σε οξείες περιπτώσεις, παρατηρούνται έντονα συμπτώματα κυστίτιδας και έντονα σημάδια ασθένειας στις γυναίκες, συνοδευόμενα από γενική δηλητηρίαση (αδιαθεσία, αδυναμία, ρίγη, έμετος ή ναυτία, ελαφρά αύξηση της θερμοκρασίας).
Εάν η νόσος υποτροπιάζει τακτικά (πάνω από δύο φορές το χρόνο) μετά την ύφεση (φαινομενική ανάκαμψη), εισέρχεται στο χρόνιο στάδιο. Στις γυναίκες, τα συμπτώματα της χρόνιας κυστίτιδας μπορεί να είναι λιγότερο έντονα.
Οι φλεγμονώδεις διεργασίες εναλλάσσονται με το στάδιο της ύφεσης και την οξεία κλινική πορεία. Η κυστίτιδα σε ύφεση δεν εμφανίζει εξωτερικά σημεία και συμπτώματα. Καθώς η ασθένεια επιδεινώνεται, εμφανίζονται πολλά χαρακτηριστικά συμπτώματα:
- Αυξημένη επιθυμία για ούρηση (κάθε 20 λεπτά).
- Πόνος, κάψιμο και τσούξιμο κατά μήκος της ουρήθρας κατά τη στιγμή της ούρησης.
- πόνος στην υπερηβική περιοχή (μπορεί να είναι ανεξάρτητο σύμπτωμα ή να συνοδεύεται από παραγωγή ούρων).
- Δυσάρεστη οσμή και θόλωση των ούρων, σχηματισμός νιφάδων, πύου ή θρόμβων αίματος σε αυτό.
- αίσθημα υπολειμμάτων ούρων στον σάκο ούρων.
- πόνος στην οσφυϊκή και νεφρική περιοχή.
- Μπορεί να αναπτυχθεί ενούρηση (ακράτεια ούρων).
Χρόνια κυστίτιδα στις γυναίκες έχει διάφορα σημάδια της κλινικής πορείας της νόσου.
- Η λανθάνουσα πορεία είναι σταθερή, με σπάνιες ή συχνές διεργασίες έξαρσης. Τα συμπτώματα «σβήνονται» ή απουσιάζουν εντελώς.
- Ο επίμονος τύπος εκδηλώνεται με συμπτώματα που χαρακτηρίζουν τη χρόνια παθολογία. Σε αυτή την περίπτωση, οι λειτουργίες του ουροποιητικού δεν επηρεάζονται. Εναλλασσόμενη ύφεση και έξαρση, σημάδια αιμορραγίας στο όργανο είναι πιθανά.
- Η διάμεση πορεία χαρακτηρίζεται από σταθερές, επώδυνες εκδηλώσεις με σαφώς έντονα συμπτώματα. Η φλεγμονή εξαπλώνεται βαθιά στον ιστό και διαταράσσει τη λειτουργία της δεξαμενής (ενούρηση). Αυτό είναι το πιο σοβαρό είδος ασθένειας.
Εάν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, η ασθένεια μπορεί να αντιμετωπιστεί γρήγορα, διαφορετικά δεν μπορούν να αποφευχθούν οι επιπλοκές.
Πιθανότητα επιπλοκών
Η έλλειψη ή η εσφαλμένα επιλεγμένη θεραπεία οδηγεί σε υποτροπή και επιπλοκή της νόσου:
- Η μετάβαση των φλεγμονωδών διεργασιών στη μυϊκή δομή του τοιχώματος της ουροδόχου κύστης - η ανάπτυξη της διάμεσης παθολογίας.
- Αύξουσα εξάπλωση της λοίμωξης που επηρεάζει τα υπερκείμενα όργανα του ουροποιητικού συστήματος, η οποία συμβάλλει στον σχηματισμό σχετικών παθολογιών του υποβάθρου - βλάβη της νεφρικής πυέλου, πυώδης φλεγμονή των νεφρών κ.λπ.
- Ενδοπεριτοναϊκή ρήξη της κύστης (δεν αποκλείεται) με επακόλουθη ανάπτυξη περιτονίτιδας.
Κυστίτιδα - ποιον γιατρό πρέπει να απευθυνθεί μια γυναίκα;
Εάν εμφανιστούν σημάδια της νόσου, πρέπει να συμβουλευτείτε έναν ουρολόγο για να επιβεβαιώσετε τη διάγνωση. Αυτός ο γιατρός είναι που λύνει ουρολογικά προβλήματα.
Για να αποκλείσετε τις συνέπειες των σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών, πρέπει να συμβουλευτείτε έναν γυναικολόγο. Μπορεί να χρειαστείτε ένα επίχρισμα κολπικής χλωρίδας, το οποίο θα βοηθήσει στην αναγνώριση της νόσου και στον προσδιορισμό του σταδίου ανάπτυξής της.
Διαγνωστικά – αναγνώριση της νόσου
Για την ανίχνευση της νόσου, χρησιμοποιούνται διάφοροι τύποι διαγνωστικών εξετάσεων, από τη ρητή διάγνωση έως τις συμβατικές μεθόδους εξέτασης, συμπεριλαμβανομένων:
- Εξέταση παραμέτρων αίματος και ούρων.
- Προσδιορισμός κρυφών φλεγμονωδών διεργασιών στο ουροποιητικό σύστημα.
- Διάγνωση μολυσματικών ασθενειών χρησιμοποιώντας ανάλυση PCR.
- Σπόροι δεξαμενών για φυτά – ανίχνευση UPM (βακτήρια).
- Προσδιορισμός υποκείμενων ασθενειών – υπερηχογράφημα του ουρογεννητικού συστήματος.
- ανάλυση για κολπική δυσβίωση.
- Βιοψία;
- ενδοσκοπική εξέταση της εσωτερικής κοιλότητας της ουροδόχου κύστης (κυστεοσκόπηση).
Πώς να αντιμετωπίσετε την κυστίτιδα στις γυναίκες; - Φάρμακα και φάρμακα
Το πόσο γρήγορα μπορεί να θεραπευτεί η κυστίτιδα στις γυναίκες εξαρτάται από ένα σωστά σχεδιασμένο πρωτόκολλο θεραπείας. Οι θεραπευτικές τακτικές περιλαμβάνουν διάφορες θεραπευτικές τεχνικές.
Στη φαρμακευτική θεραπεία, για τη χρόνια κυστίτιδα στις γυναίκες, συνταγογραφούνται κατάλληλα αντιβιοτικά για την καταστολή των συνοδών λοιμώξεων - μια κατηγορία κεφαλοσπορινών και ένας συνδυασμός προστατευμένων πενικιλλινών.
Συνταγογραφούνται αμέσως, χωρίς να περιμένουμε τον εντοπισμό του παθογόνου, με μετέπειτα προσαρμογή των φαρμάκων.
Η κύρια θεραπεία είναι η δισκιοποίηση. Κατά τη θεραπεία της κυστίτιδας στις γυναίκες, συνταγογραφούνται δισκία για την ανακούφιση των συμπτωμάτων. Αυτά περιλαμβάνουν αντιφλεγμονώδεις και ανοσοτροποποιητικούς παράγοντες, αντισπασμωδικά και ουροσηπτικά με βάση νιτροφουράνια και σουλφοναμίδες. Ως πρόσθετη θεραπεία, μπορούν να συνταγογραφηθούν αντισπασμωδικά και φυσικά ουροσηπτικά (βότανα, βότανα κ.λπ.).
Ορισμένα φάρμακα συνταγογραφούνται καθαρά μεμονωμένα. Δεδομένου ότι πολλά από αυτά έχουν μια σειρά από αντενδείξεις και περιορισμούς στη χρήση. Η θεραπεία θα είναι επιτυχής εάν ακολουθήσετε ένα ήπιο σχήμα και μια ισορροπημένη διατροφή, καθώς η διατροφή παίζει σημαντικό ρόλο.
- είναι απαραίτητο να πίνετε περισσότερα υγρά (στάσιμο νερό, χυμοί).
- περισσότερα τρόφιμα που περιέχουν βιταμίνη C.
- εξαιρέστε καπνιστά κρέατα, μπαχαρικά, τηγανητά τρόφιμα, πιάτα πλούσια σε κάλιο (πιάτα από τυρί cottage, τυρί και γάλα) από τη διατροφή.
- Το αλκοόλ δεν επιτρέπεται.
Μέτρα για την πρόληψη της κυστίτιδας
Για να αποτρέψετε την υποτροπή της νόσου, θα πρέπει να ακολουθείτε αυστηρά τις συστάσεις του γιατρού σας. Βασικοί κανόνες:
- Αποφύγετε την υποθερμία και το παρατεταμένο κάθισμα.
- καταναλώστε έως και 1,5 λίτρο. υγρό ανά ημέρα?
- Αποφύγετε τη στασιμότητα των ούρων (μην υπομένετε την παρόρμηση).
- Χρησιμοποιήστε προστατευτικές μεθόδους κατά τη διάρκεια της οικειότητας.
- Μην παραμελείτε την προσωπική υγιεινή (ειδικά κατά τη διάρκεια του έμμηνου κύκλου).
Η τήρηση αυτών των απλών κανόνων θα σας προστατεύσει από την εκ νέου θεραπεία της νόσου.